Upodabniajcie się poprzez miłosierdzie! – Piątek po Popielcu

Czytanie z Księgi Proroka Izajasza

Iz 58:1-9

To mówi Pan: Wołaj, nie ustawaj, jak trąba podnieś głos twój, a opowiadaj ludowi memu złości ich i domowi Jakubowemu grzechy ich! Bo mię od dnia do dnia szukają i chcą znać drogi moje jakby naród, który sprawiedliwość czynił i sądu Boga swego nie opuścił; pytają mię o sądy sprawiedliwości, chcą się do Boga przybliżyć: «Czemuśmy pościli, a nie wejrzałeś, poniżyliśmy dusze nasze, a nie widziałeś?»
Oto w dzień postu waszego znajduje się wola wasza o wszystkich dłużników waszych pociągacie. Oto na swary i na zwady pościcie, a bijecie pięścią bezbożnie; nie pośćcie jak aż do tego dnia, aby usłyszano głos wasz na wysokości. Czy taki jest post, który obrałem, aby przez dzień trapił człowiek duszę swoją, krzywił jak obręcz głowę swoją, a wór i popiół podścielał? Czy to nazwiesz postem i dniem przyjemnym Panu? Czy nie to jest raczej post, który obrałem: rozwiąż więzy bezbożności, rozwiąż brzemiona ciążące, wypuść wolno niewolą uciśnionych, a wszelakie brzemię rozerwij! Ułam łaknącemu chleba twego, a ubogich i tułających się wprowadź do domu twego; gdy ujrzysz nagiego, przyodziej go, a nie gardź ciałem twoim.
Wtedy wytryśnie jak poranek światłość twoja, a zdrowie twoje rychlej nadejdzie, i pójdzie przed obliczem twoim sprawiedliwość twoja, a chwała Pańska zamykać będzie twój pochód. Wtedy wzywać będziesz, a Pan wysłucha; zawołasz, a rzecze: «Oto ja!» – albowiem miłosierny jestem, Pan, Bóg twój.

Ciąg dalszy +︎Ewangelii świętej według Mateusza.

Mt 5:43-48; 6:1-4

Onego czasu rzekł Jezus uczniom swoim: «Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował bliźniego twego, a w nienawiści będziesz miał nieprzyjaciela twego. A ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjacioły wasze, dobrze czyńcie tym, którzy was mają w nienawiści, a módlcie się za prześladujących i spotwarzających was. Abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebiesiech, który sprawia, że słońce Jego wschodzi nad dobrymi i złymi, a deszczem zrasza sprawiedliwych i nieprawych. Gdybyście bowiem miłowali tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? Albo jeżeli pozdrawiacie tylko braci waszych, cóż osobliwego czynicie? Czyż i poganie tak nie czynią? Bądźcież wy tedy doskonali, jako i Ojciec wasz niebieski doskonały jest.
Strzeżcie się, abyście sprawiedliwości waszej nie czynili przed ludźmi, iżby was widziano; inaczej nagrody mieć nie będziecie u Ojca waszego, który jest w niebiesiech. Gdy tedy dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jako czynią obłudnicy w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę powiadam wam, że wzięli już nagrodę swoją. Ale gdy ty dajesz jałmużnę, niechaj nie wie lewica twoja, co prawica twoja czyni, aby jałmużna twoja była w skrytości. A Ojciec twój, który widzi w skrytości, odpłaci tobie».

Kościół Święty na dzisiejszy dzień przeznaczył Słowo, które bardzo wyraźnie podkreśla główny element Wielkiego Postu, jałmużnę. Warto zatem uświadomić sobie, czym ona jest.

Stary Testament pokazuje jałmużnę jako gest dobroci względem swego brata na wzór samego Boga, który jako pierwszy okazał swemu ludowi miłosierdzie. Jako oczywisty przykład podaje się wyprowadzenie przez Boga Izraela z Egiptu: Kiedy naród został uprowadzony do niewoli z powodu swoich grzechów, albo był dręczony przez swoich wrogów, Bóg ich nie opuścił, nie wytępił, zsyłał im wybawicieli, co widoczne jest w Księdze Sędziów, w historii walk z sąsiadującymi ludami czy w powrocie z niewoli babilońskiej (por. Jdt 7,30; Ne 9,27.30-31; Syr 48,20). Prawdziwa jałmużna prowadzi zatem do przebaczenia grzechów: Woda gasi płonący ogień, a jałmużna gładzi grzechy. Kto dobrodziejstwami za dobrodziejstwa odpłaca, pamięta o przyszłości, a w chwili potknięcia się znajdzie podporę.

W dzisiejszej Ewangelii Chrystus kieruje do nas konkretne przesłanie: Ale gdy dajesz jałmużnę, niechaj nie wie lewica twoja, co prawica twoja czyni, aby jałmużna twoja była w skrytości. Zatem dar dla bliźniego, jakim jest jałmużna, nie powinien być nigdy powodem do naszej własnej chluby. Swoistym centrum jałmużny jest jednak wspomniana już umiejętność przebaczania. W pierwszych rozważaniach refleksja Lousia Eveleya zawarła w sobie następujące zdanie: […]grzech Adama nie polegał właściwie na tym, że chciał on być podobny do Boga – bo przecież jest to powołanie człowieka, które zostało mu dane przez Boga. Skoro zatem powołaniem człowieka jest upodobnienie się do Boga, niewątpliwie musi stać się miłosierny tak jak On. Miłosierny będzie wybaczał. Nie żywmy więc zażyłości do tych, którzy z powodu naszej wiary, naszego świadectwa karcą nas i po twarzach biją. Przebaczajmy im dla dobra ich i naszych dusz. Św. Augustyn pisze: Czyńcie jałmużnę, aby wasze modlitwy były wysłuchane przez Boga i aby wam pomógł poprawić wasze życie.

One thought on “Upodabniajcie się poprzez miłosierdzie! – Piątek po Popielcu

Leave a Reply

%d bloggers like this: