Jaka jest moja wiara? – Czwartek I tygodnia Wielkiego Postu

Czytanie z Księgi Proroka Ezechiela.
Ez 18:1-9
W one dni stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc: Co to jest, że między sobą w ziemi izraelskiej przypowieść w takie przysłowie obracacie mówiąc: «Ojcowie zjedli jagodę winną niedojrzałą, a zęby synów drętwieją?» Żyję ja, mówi Pan Bóg, nie będzie wam dalej ta przypowieść za przysłowie w Izraelu. Oto wszystkie dusze moje są: jak dusza ojca tak i dusza syna moja jest; dusza, która zgrzeszy, ta umrze.
Jeśli mąż będzie sprawiedliwy, czynić będzie sąd i sprawiedliwość, na górach jeść nie będzie i oczu swych nie podniesie ku bałwanom domu Izraelowego, żony bliźniego swego nie zgwałci, do niewiasty miesięcznej nie przystąpi, nikogo nie uciśnie, zastaw dłużnikowi zwróci, gwałtem nic nie weźmie, chleba swego da głodnemu, nagiego przykryje odzieniem, na lichwę nie pożyczy i przyrostu nie weźmie, od nieprawości odwróci rękę swoją, rzetelnie będzie rozsądzać między mężem a mężem, według przykazań moich chodzić i sądów moich strzec będzie, aby czynić prawdę: ten sprawiedliwy jest, na pewno żyć będzie; mówi Pan wszechmogący.

Ciąg dalszy +︎ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 15:21-28
Onego czasu: Wyszedłszy stamtąd Jezus udał się w okolice Tyru i Sydonu. I oto niewiasta chananejska wyszła z owych stron, i zawołała mówiąc do Niego: «Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawidowy: córka moja ciężko przez szatana jest dręczona». A On nie odpowiedział jej ani słowa. Tedy przystąpili uczniowie Jego i prosili Go, mówiąc: «Odpraw ją, bo woła za nami». On zaś odpowiadając rzekł: «Nie jestem posłany jeno do owiec, które zginęły z domu izraelskiego». A ona przyszła i złożyła Mu pokłon mówiąc: «Panie, wspomóż mię». Który odpowiadając rzekł: «Niedobrze jest brać chleb synowski, a rzucać psom». Ona zaś odpowiedziała: «Tak jest, Panie, ale przecież i szczenięta jedzą z odrobin, które spadają ze stołu panów ich». Wtedy odpowiadając Jezus rzekł do niej: «O, niewiasto! Wielka jest wiara twoja: niechaj ci się stanie, jako chcesz». I uzdrowiona była córka jej onej godziny.

Kościół Święty na dzisiejszy dzień przygotował słowo, które w sposób szczególny traktuje o wytrwałości. Kananejska kobieta daje świadectwo swojej wiary, która nie załamuje się nawet w obliczu odmowy. Dzisiejsza Ewangelia jest dla nas wspaniałą lekcją żywej wiary, która przekłada się na czyny.

Wiara nasza jest nieustannie poddawana próbom. Porównać ją można do ćwiczenia na instrumencie. Żmudna praca zawsze przyniesie lepsze wyniki, a odnawianie aktów wiary sprawia, że nasza wiara rośnie. I nawet gdy człowiek upada, nawet gdy ulegnie szatańskiej pokusie, zostanie na jakiś czas pokonanym, może przynieść zaskakujące ożywienie, kiedy znów będzie trwać w wierze. I wiara domaga się swoistego treningu. Nawet św. Paweł w jednym ze swoich listów pisze tak: W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem (2 Tm 4, 7).

Próbą wiary, przez którą przeszła poganka, było milczenie Chrystusa. I choć On milczy, kobieta nie odchodzi. Wręcz przeciwnie! Idzie za Zbawicielem dalej. Podąża jego śladem.

Druga prefacja o Duchu Świętym mówi tak: Mocą Ducha Świętego tak podtrzymujesz swój Kościół w wierności, że w doświadczeniach nie przestaje Ciebie wzywać, a wśród radości Tobie składa dziękczynienie, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

I warto dziś zadać sobie pytanie o stan naszej wiary: czy załamuję się w chwilach trudnych, ciężkich? Czy mimo upadków, zawsze wracam do Boga?

Czytania zostały zaczerpnięte ze strony: divinumofficium.com
Poprzednie rozważania: https://isidorium.info/2021/02/24/doswiadczenie-nadprzyrodzonosci-sw-macieja-apostola/
Lista wszystkich rozważań: https://isidorium.info/wielkopostne-rozwazania/

One thought on “Jaka jest moja wiara? – Czwartek I tygodnia Wielkiego Postu

Leave a Reply

%d bloggers like this: