Jezus vs faryzeusze – starcie III: Sprawa postów

„Wtedy podeszli do Niego (Jezusa) uczniowie Jana i zapytali: „Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?”. Jezus im rzekł: „Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania, gdyż łata obrywa ubranie, i gorsze robi się przedarcie. Nie wlewa się też młodego wina do starych bukłaków. W przeciwnym razie bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki się psują. Raczej młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a tak jedno i drugie się zachowuje” (Mt 9, 14-17).

Komentarz:

W powyższym fragmencie dochodzi do ciekawej sytuacji: nie tylko faryzeusze są przeciwko Chrystusowi, ale sami uczniowie Jana Chrzciciela! Brzmi to jak paradoks. Faryzeusze i uczniowie Jana, którzy są podzieleni, teraz łączy jedna rzecz – sprawa postu. Sam fragment możemy podzielić na dwie części: pierwsza to kwestia postu oraz pytanie „Dlaczego uczniowie Jezusa nie poszczą?”; druga dotyczy dwóch obrazów: przyszycia nowej łaty do starego ubrania oraz wlewania wina do starych bukłaków. Zacznijmy od pierwszej części.

Uczniowie Jana pytają o post. Nie ma nic złego w poszczeniu czy też zachęcie do niego. Sam post jest bardzo dobry dla ducha i ciała. Służy on też wypędzaniu złych duchów. Pan Jezus wobec tego, że Jego uczniowie nie potrafili wypędzić złego ducha z epileptyka powiedział, że: „Ten rodzaj złych duchów można wyrzucić tylko modlitwą i postem” (Mt 17, 21). Tu należy zwrócić uwagę na prawo dotyczące postu a wolę poszczenia. Faryzeusze i uczniowie Jana nie poszczą dlatego, że chcą, tylko u nich post jest materią Prawa. W tym fragmencie jest mowa o panu młodym. Św. Hilary z Poitiers tak to komentuje: „Chrystus odpowiada uczniom, że jest Oblubieńcem Jana. Jan bowiem postanowił złożyć całą nadzieję życia w Chrystusie, a jego uczniowie zostali przejęci przez Pana. Dokąd Jan przepowiadał, uczniowie jego nie mogli być przyjęci przez Pana. Dopóki Prawo obowiązywało, nikt z nich nie mógł przejść do wiary ewangelicznej”. Zatem powodem, że uczniowie Jezusa nie pościli, nie była żarłoczność, a przebywanie z Panem Jezusem jak z panem młodym na weselu. Czyż na weselu można pościć? Byłoby to nieuszanowanie nowożeńców.

W drugiej części Pan Jezus przedstawia dwa interesujące przykłady: przyszycie nowej łaty do starego ubrania, a także wlewania wina do starych bukłaków. Konsekwencją przyszycia jest to, że choć dziura została załatana, to może się pojawić w innym miejscu. Ubranie jest coraz bardziej podatne na podarcie. Natomiast nie powinno się wlewać wina do starych bukłaków, ponieważ takie bukłaki nie są już wytrzymałe i tak jak stare ubrania, podatne na uszkodzenia. Jakie jest przesłanie duchowe? Św. Hieronim powiada, że: „Stare części garderoby i stare bukłaki oznaczają uczonych w Piśmie i faryzeuszy, podczas gdy nowe łaty i młode wino oznaczają Ewangelię. Żydzi nie byliby w stanie wdrożyć Ewangelii bez rzucenia wyzwania całemu systemowi Prawa”. Św. Piotr Chryzolog dodaje: „Tkanina dawnego Prawa wytarła się z powodu żydowskiej gorliwości, zepsucia zmysłowego, podziałów na frakcje i nieczystego działania. Nowa łata Ewangelii nie ma na celu rozrywać, ale stać się początkiem nowej tkaniny”.

Jaka zatem z tego nauka dla nas? Z jednej strony należy szanować prawo i pościć np. w piątek nie jeść mięsa; a z drugiej strony nie należy być zbyt nadgorliwym i drobiazgowym w przestrzeganiu Prawa. Sam post powinien przyczynić się do duchowego oczyszczenia, przemiany naszego życia, a nie tylko stać się czystym wypełnieniem przepisu Prawa. Po drugie nie warto już wracać do przepisów, jakie były w Starym Testamencie, a które do tej pory stosują Żydzi. One były przeznaczone tylko na pewien czas, by uporządkować życie Izraelitów. Z przyjściem Chrystusa, powstaje nowe pojmowanie Prawa, którego celem nie jest przestrzeganie przepisu, lecz miłość.

Leave a Reply

%d bloggers like this: